Category Archives: 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

ΒΑΡΚΑΡΟΛΑ

(Laurent Tailhade) Κυριακή. Σ’ ένα βαπόρι στριμώχτηκαν μπουρζουάδες. Ξεφωνίζει κάθε αγόρι, ξεμυξίζουν οι μαμάδες. Τα σκυλιά δε λογιαράζουν ο Σηκουάνας πόχει πνίξει, δε φοβούνται, διασκεδάζουν την ευγενική τους πλήξη. «Ω, τι ζέστη, Θεέ μου, βράζει!» βεβαιώνουν οι κυρίες, κι επιπόλαιες … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

LES MORTS M’ ECOUTENT…

(Jean Moreas) Μέσα στους τάφους κατοικώ, μόνο οι νεκροί μ’ ακούνε, εχθρός πάντα θανάσιμος θα μείνω του εαυτού μου, οι ανίδεοι και οι αχάριστοι τη δάφνη μου κρατούνε, οργώνω κι άλλοι χαίρονται το κάρπισμα του αγρού μου. Κανένα δε ζηλοφθονώ. … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

Ο ΤΟΙ QUI SUR MES JOURS…

(Jean Moreas) Εσύ που μόνη από από ψηλά, δεσπόζοντας τα πάθη, λάμπεις και με φυλάσσεις, όπως ο έναστρος ουρανός βέλη ρίχνει στα βάθη νυχτερινής θαλάσσης, ω θεσπεσία ποίησις, με κάποιο αιθέριο ντύμα τύλιξε την καρδιά μου, να γίνω τώρα ο … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

TU SOUFFRES TOUS LES MAUX…

(Jean Moreas) Η μοίρα σου πάντα σκληρή, μα εσύ τη δυστυχία περιφρονείς, αναγελάς, μέσα στη θύελλα τέρπεσαι, μέσα στην τρικυμία τη λύρα κρούεις, αντιπερνάς. Ποιητή, οι άνθρωποι θα ‘λέγαν πως είναι οι στίχοι σου ένα παιχνίδι μάταιο, παιδικό. Μην το … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

AINSI J’ AI DANS MA BELLE PIPE…

(Francis Carco) Στην ωραία, φαρμακερή μου πίπα εφούμαρα τις τελευταίες αναμνήσεις μου. Χαρτιά έβαλα για προσάναμμα στη φωτιά, στίχους, χειρόγραφα, βιβλία με φούμαρα. Νεκρός, θα ‘μαι σαν άθλιο καταστάλαγμα στη μνήμη φίλων, συμποσιαστών. Μα θα ‘χω λησμονήσει τα πλήθη των … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΕΠΙΤΑΦΙΟ

(Mathurin Regnier) Περνούσε η ζωή μου, γλέντι αληθινό, δίχως μετάνοια μήτε χαλινό, κι επήγαινα παιχνίδι κάθε ανέμου. Τώρα παραξενεύομαι γιατί ο θάνατος να με συλλογιστεί, που δεν τον συλλογίστηκα ποτέ μου.

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΚΥΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙΡΟΥ

(Francois Villon) Πέστε μου που, σε ποιο μέρος της γης, είναι η Φλώρα, η ωραία από τη Ρώμη, η Αλκιβιάδα, κι ύστερα η Θαΐς, η εξαδέλφη της με τη χρυσή κόμη; Ηχώ απαλή, σκιά σε λίμνη, τρόμοι των φύλλων, ροδοσύννεφα … Συνέχεια

Posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε