Category Archives: 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ

ΤΩΡΑ ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ…

(Από το γερμανικό του Heinrich Heine) Τώρα ανοιξιάτικο καθώς ανάβρυσες απ’ την καρδιά μου, πέτα, τραγούδι μου, στο φως, πέτα τριγύρω και μακριά μου. Ως τη χαρά της εξοχής την ηχηρή χαρά σου φέρε, κι ένα τριαντάφυλλο αν ιδείς, πες … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

Η ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΒΙΚΕΝΤΙΟΥ

(Του Frederic Mistral, από γαλλική μετάφραση) Λέει: Σ’ αγαπώ· δεν τρώω, δεν πίνω… Μιρέγια, ιδέ το χόρτο εκείνο που το ζυγώνουν τα κύματα τώρα. Φυτρώνει στα ρηχά νερά, δυο μόνο ανθάκια έχει μικρά κι είναι, Μιρέγια, μια χαρά. Όμως αν … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΣΤΟΝ FRANCIS JAMMES

(Από το γαλλικό του Charles Guerin) Το σπίτι σου όλο, φίλε, με το πρόσωπό σου μοιάζει. Σα γένια κρέμεται ο κισσός, μια πεύκη το σκεπάζει σαν την καρδιά σου αιώνια νέα, αιώνια δυνατή, άνεμοι ας τη ρημάζουνε και πόνοι και … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙ

(Από το γερμανικό της Marie von Ebner- Eschenbach) Ένα ποιηματάκι! Πες μου, πώς μπορεί τόσον η καρδιά μας ναν το λαχταρεί; Σ’ ένα τραγούδι μέσα τι θα λάχει; Τίποτε. Δυο λέξεις μόνο ρυθμικές, μόνο δύο ριμούλες ταιριαστές, γλυκές, και μια … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ULTIMA

(Από το γαλλικό του Emile despax) Στο Fred. Despax Βρέχει. Ονειρεύομαι. Θαρρώ πλατάνι ναν τη σκέπει, στο δρόμο εκεί να ορθώνεται, στο φως, μια προτομή μαρμάρινη. Τ’ αδέρφι μου τη βλέπει διαβαίνοντας και μουρμουρίζει: «Αυτός». Θα ‘χεις πολύ, αδερφέ αγαπήσει … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

(Από το γαλλικό του Georges Rodenbach) Φθινόπωρο είναι, βρέχει, να, και ο χρόνος όλο σβήνει! Η νιότη σβήνει, σβήνεις, ω προσπάθεια ευγενική, που μόνο εσέ θα σκεφτούμε πεθαίνοντας, σεμνή προσπάθεια να περάσουμε και το Έργο μας να μείνει. Αχ! πάει … Συνέχεια

Posted in (1921) ΝΗΠΕΝΘΗ, 4. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση | Σχολιάστε