Category Archives: 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΘΑΝΑΤΟΙ

Είναι άνθρωποι που την κακήν ώρα την έχουν μέσα τους. Χεράκια που κρατώντας τα τριαντάφυλλα κι απ’ τη χαρά ζεστά των φιλημάτων, χεράκια που κρατώντας τα τριαντάφυλλα χτυπήσατε τις πόρτες των θανάτων· ματάκια μου που κάτι το εδιψάσατε και διψασμένα … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε

GALA

Θα γλεντήσω κι εγώ μια νύχτα Μαυροντυμένοι απόψε, φίλοι ωχροί, ελάτε στο δικό μου περιβόλι, μ’ έναν παλμό το βράδυ το βαρύ για ναν το ζήσουμ’ όλοι. Τ’ αστέρια τρεμουλιάζουνε καθώς το μάτι ανοιγοκλείνει προτού δακρύσει. Ο κόσμος τω δεντρώνε … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΧΑΜΟΓΕΛΟ

Χωρίς να το μάθει ποτέ,εδάκρυσε, ίσως γιατί έ π ρ ε π ε να δακρύσει, ίσως γιατί οι συφορές έ ρ χ ο ν τ α ι. Απόψε είναι σαν όνειρο το δείλι· απόψε η λαγκαδιά στα μάγια μένει. Δεν … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΖΩΕΣ

Κι έτσι πάνε και σβήνουνε όπως πάνε. Λέω τις ζωές που δόθηκαν στο φως αγάπης γαλήνης, κι ενώ κυλούν σαν ποταμάκια, εντός τους το σφαλούν αιώνια κι αξεχώριστα, καθώς μες στα ποτάμια φέγγει ο ουρανός, καθώς στους ουρανούς ήλιοι κυλούν. … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Μεσ’ από το βάθος των καλών καιρών οι αγάπες μας πικρά μάς χαιρετάνε. Δεν αγαπάς και δε θυμάσαι, λες. κι αν φούσκωσαν τα στήθη κι αν δακρύζεις που δεν μπορείς να κλάψεις όπως πρώτα, δεν αγαπάς και δεν θυμάσαι, ας … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε

ΑΓΑΠΗ

Κι ήμουν στο σκοτάδι. Κι ήμουν το σκοτάδι. Και με είδε μια αχτίδα Δροσούλα το ιλαρό το πρόσωπό της κι εγώ ήμουν το κατάξερο ασφοδίλι. Πώς μ’ έσεισε το ξύπνημα μιας νιότης, πώς εγελάσαν τα πικρά μου χείλη! Σάμπως τα … Συνέχεια

Posted in (1919) Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ, 1. Ο ΠΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, Ποίηση | Σχολιάστε