N’ EST-IL UNE CHOSE…

(Francis Viele – Griffin)

Toυ κόσμου πια δεν είναι ουτ’ ένα
πράγμα σ’ εμάς αγαπητό
— ένα τραγούδι, μια παρθένα,
ένα βιβλίο, ένα φυτό —

ιερό δεν είναι σε μιαν άκρη,
κάτου απ’ την όψη τ’ ουρανού
— ‘ενα χαμόγελο, ένα δάκρυ,
μια γλυκιά θύμηση του νου —

δεν είναι γύρω ούτ’ ένα πάθος,
υπέρτερο, θριαμβευτικό
— μια δόξα, ή ένα ωραίο λάθος,
ή ένα μεγάλο μυστικό —

α! που οι ψυχές να το αγαπάνε
και να γελούν εδώ στη γης,
που να το βλέπουμε και να ‘ναι
δικαιολογία της ζωής;

Advertisements
This entry was posted in (1927) ΕΛΕΓΕΙΑ ΚΑΙ ΣΑΤΙΡΕΣ, 5. ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ, Ποίηση. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s